Bibliotheekblad: Een eigen persoonlijke bibliothecaris

Zoals sommige van jullie al weten werk ik in de bibliotheek. En voor het vakblad Bibliotheekblad heb ik een gastblog mogen schrijven. Mijn blog gaat over dat het een mooie stap zou zijn als er gesproken wordt over de doelgroep jongeren i.p.v. jeugd en volwassenen. Mijn blog staat nu ook hier online!

Al toen ik een jaar of 4 was nam mijn vader mij elke zaterdag mee naar de bibliotheek. Er ging een wereld voor mij open, boeken, overal waren boeken. Je kan dus zeggen dat mijn liefde voor de bibliotheek al vroeg is begonnen. De jaren die volgden ging ik elke zaterdag stipt om 10.00 uur naar de bibliotheek om boeken in te leveren en om weer boeken mee te nemen. De bibliothecarissen van de vestiging kenden mij allemaal en hebben mij vaak genoeg geholpen om weer dat ene leuke boek te vinden. Maar er is één bibliothecaris die nog goed in mijn geheugen zit, een bibliothecaris die mijn pasnummer uit haar hoofde kende, die boeken opzij legde omdat ze wist dat ik het leuk zou gaan vinden. Ze nam de tijd om samen met mij de kasten in te duiken en stond elke zaterdag om 10.00 uur al klaar voor me. Mijn eigen persoonlijke bibliothecaris.

Op mijn negentiende ben ik begonnen als opruimhulp in de bibliotheek en ben ik gestart met de opleiding medewerker informatiedienstverlening. Nu werk ik als leesconsulent voor de bibliotheek, als bibliothecaris en als eindredacteur voor een jongerenwebsite. Een diverse en uitdagende baan! Als ik iets heb ontdekt de afgelopen jaren is het dat mijn werk mijn passie is geworden. Klanten mee helpen zoeken naar studieboeken of samen op zoek naar dat ene mooie verhaal om in weg te duiken. Er is niks mooiers dan een klant tegen te komen en merken hoe blij die is met een boekentip die jij ooit gegeven hebt. De stad waar ik woon is groot, maar daarbinnen is het soms een dorp. Je komt vaste klanten tegen in de supermarkt of kinderen die roepen: ‘Kijk mama, zij werkt bij de bibliotheek!‘ Daar doe ik mijn werk voor; de mooie momenten, de klanten, tussen de boeken werken en de jeugd laten zien welke schatten de bibliotheek allemaal te bieden heeft. Maar mijn grootste uitdaging? De jongeren (14+). De stoere jongens die roepen dat lezen niet stoer is, de verlegen meisjes die lezen stiekem echt wel leuk vinden maar dat niet durven te zeggen. Ik wil mij inzetten voor de jongeren die in de bibliotheek komen, die net als ik vroeger tien boeken meenemen, maar ook voor de jongeren die de bibliotheek nog zien als stoffig en saai. De momenten dat ik hen help op de afdelingen, zijn de momenten dat ik weer terugdenk aan mijn eigen persoonlijke bibliothecaris. Door haar is mijn liefde begonnen voor boeken, voor de bibliotheek. Een grote uitdaging, maar die persoonlijke bibliothecaris wil ik worden voor de Almeerse jongeren. Tuurlijk, ze zullen vast niet in de bibliotheek gaan werken, zoals ik dat heb gedaan. Maar ik kan hopelijk wel een bijdrage leveren aan hun leesplezier of om het bibliotheekimago een beetje af te stoffen.

Het is een doel, een uitdaging. Dat wil niet zeggen dat er voor jongeren door bibliotheken nog niks gedaan wordt. Maar er kan meer gedaan worden. De meeste bibliotheken richten zich op jeugd en volwassenen. Er zit alleen nog een hele groep tussen. In de zomervakantie worden er veel activiteiten opgezet voor kinderen: vakantietassen, leesbingo en nog veel meer. Terwijl onderzoek van Stichting Lezen juist laat zien dat de grote knik in de zomervakantie bij de jongeren zit. Ze lezen voor school, hebben verplichte leesuurtjes op school, maar waar zijn de leesactiviteiten voor de jongeren? Daar moeten wij als bibliotheek op inspringen. Zoek op social media op young adult, er komen leesclubjes tevoorschijn, discussiegroepen, allerlei boekenblogs en bookcommunities. Wist je dat boekenleggers sparen nu  helemaal in is? Ze worden gezocht, gekocht en geruild op het internet. En je kan niet om Bookstagram heen, een Instagram pagina vol prachtige foto’s van boeken. Er gaat een wereld voor je open.

Ik ben er nog lang niet met mijn doel; om de leesgrage jongeren en de jongeren die de grootste uitdaging vormen, de niet-lezers, de bibliotheek in te krijgen. Hoe kunnen we het lezen leuk maken voor ze? Hoe kunnen we het stoffige imago afstoffen? Vragen waar ik mij dagelijks mee bezig houd. Ik hoop dat het een doelgroep wordt; dat we het gaan hebben over jeugd, jongeren en volwassenen. Wat is jullie ervaring hiermee?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: